Sint is back in town!

Zo! Stap 1 is gezet.....
Vanmorgen om half tien zaten we met zijn driëen frisgewassen op de fiets naar de Hefbrug. Sinterklaas zou hier rond tienen voet aan Waddinxveense wal zetten en dat wilden ze zien bij de Middelkoopjes. Het had, denk ik, vooral te maken met het feit dat ze zeker wilden weten of ouwe Klaas daadwerkelijk voet aan wal zou zetten. Kijk, dat hij er nu eindelijk is betekent gewoon dat er nu een periode aanbreekt van cadeautjes, snoepgoed en nog meer cadeautjes. En dat is waar het die kids eigenlijk om gaat!
Dit zal het laatste jaar van Laura worden wanneer het aankomt op geloven in de Klaas. Ik hoor steeds vaker haar bedenking/twijfel als ze weer eens iets ziet of meemaakt wat met de Klaas te maken heeft. Als ze volgend jaar rond deze tijd nog gelooft, dan zal ik mezelf toch echt opofferen om haar uit deze blije droom te halen. Ik doe het voor haar eigen bestwil, en die van mijn portemonnee!
Daan is daarintegen helemaal gek van zwarte pieten.....Volgens mij is hij er zelf één, alleen de kleur is anders! Hij loopt te rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en gaat weer door.
Terwijl ik dit zit te tikken, lopen de kids te bedenken welke schoen ze neer gaan zetten vanavond. Één, twee, drie schoenen passeren de revue. We houden het op één schoen, laarzen mogen, en we zullen wel zien wie er lief is geweest. Dát is onze stok achter de deur....