Dat was het.....
Het zit erop! LP is sinds vanmiddag 15.30uur een mooi, nieuw, afgesloten (wellicht tijdelijk...) hoofdstuk van mijn leven.... Bijna twee jaar heb ik er met veel plezier gewerkt, heb ik er nieuwe vrienden gemaakt en veel voor elkaar gekregen. Ik ga er, en dat is wel eens anders geweest, met opgeheven hoofd de deur uit. Tot vandaag ben ik bezig geweest om de mensen die mij gaan vervangen, tja... ééntje was niet genoeg! ;-), in te werken op de klanten en de werkzaamheden. Aan alle reacties die ik heb ontvangen spreekt in ieder geval veel waardering, vanuit heel LP heb ik ze gekregen. Zelfs op het bedrijfsfeest van afgelopen weekend, straks meer hierover, zijn er mensen naar me toe gekomen om me succes te wensen...
Ik weet het nog goed, 7 juli 2006 kwam ik er binnen als, volgens een aantal dan, een buschauffeur. Jossie, in pak, met zijn notitieboek.... toe aan een nieuwe uitdaging. Direct vond ik er mijn draai, rustig en timide in het begin wat heel snel veranderde in een lekkere grote mond, positief bedoeld dat wel. Wat heb ik gelachen zeg, onderling konden we erg veel rotzooi uithalen terwijl er toch als een bezetene werd gegutst! Ik kon mijn ei kwijt en kon binnen redelijk korte termijn "hogerop" komen, dit resulteerde uiteindelijk in waanzinnige contacten met een aantal contactpersonen bij klanten waar ik verantwoordelijk voor was. Twee sprongen eruit, Philips, in de breedste zin, en het A.B.P. Het contact met de wagenparkbeheerders van deze twee bedrijven was op het vriendschappelijke af, toch hielden we de zakelijke belangen altijd voorop....
Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging, welke ik morgen aan zal gaan. Ik heb nu nog een beetje LP in mijn hoofd zitten, morgen zal de knop omgaan en zal ik mijn oud-collega's het vuur aan de schenen gaan leggen om de belangen van mijn nieuwe klant te gaan behartigen! Kennis van twee zijden, héérlijk! :-)
Toch, ondanks mijn vertrek en de leuke nieuwe job zal ik mijn collega's gaan missen... Tuurlijk ga ik er weer nieuwe voor terug krijgen maar toch.... Één ding weet ik zeker, een aantal mensen zijn meer dan collega's geworden en die zie ik sneller dan gedacht weer.... volgens mij moet ik komende week al klussen bij iemand, komt mijn sahbi op korte termijn iets drinken/eten, ga ik met een ander naar een bluesconcert en sta ik heel snel op de tennisbaan plezier te hebben met een leuk mens! ;-)
Ik weet het nog goed, 7 juli 2006 kwam ik er binnen als, volgens een aantal dan, een buschauffeur. Jossie, in pak, met zijn notitieboek.... toe aan een nieuwe uitdaging. Direct vond ik er mijn draai, rustig en timide in het begin wat heel snel veranderde in een lekkere grote mond, positief bedoeld dat wel. Wat heb ik gelachen zeg, onderling konden we erg veel rotzooi uithalen terwijl er toch als een bezetene werd gegutst! Ik kon mijn ei kwijt en kon binnen redelijk korte termijn "hogerop" komen, dit resulteerde uiteindelijk in waanzinnige contacten met een aantal contactpersonen bij klanten waar ik verantwoordelijk voor was. Twee sprongen eruit, Philips, in de breedste zin, en het A.B.P. Het contact met de wagenparkbeheerders van deze twee bedrijven was op het vriendschappelijke af, toch hielden we de zakelijke belangen altijd voorop....
Ik ben toe aan een nieuwe uitdaging, welke ik morgen aan zal gaan. Ik heb nu nog een beetje LP in mijn hoofd zitten, morgen zal de knop omgaan en zal ik mijn oud-collega's het vuur aan de schenen gaan leggen om de belangen van mijn nieuwe klant te gaan behartigen! Kennis van twee zijden, héérlijk! :-)
Toch, ondanks mijn vertrek en de leuke nieuwe job zal ik mijn collega's gaan missen... Tuurlijk ga ik er weer nieuwe voor terug krijgen maar toch.... Één ding weet ik zeker, een aantal mensen zijn meer dan collega's geworden en die zie ik sneller dan gedacht weer.... volgens mij moet ik komende week al klussen bij iemand, komt mijn sahbi op korte termijn iets drinken/eten, ga ik met een ander naar een bluesconcert en sta ik heel snel op de tennisbaan plezier te hebben met een leuk mens! ;-)


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home