In de dop....

Tine en ik hebben er twee*.... kinderen dan, een meisje en een jongen.

Die twee zijn zo wezenlijk anders, echt een verschil van dag en nacht/ jongen en meisje. Waar Laura alles erg makkelijk oppakt en bijna boven-intelligent lijkt (ík denk dat ze het is...) is Daan bijna het tegenovergestelde. Hij begon veel later te praten, Laura sprak met 2 jaar al lange zinnen, hij is lekker snel afgeleidt en hij is meer van "niet lullen, maar poetsen"! Kijk, Daan zal iets meer gepushed moeten worden... hij zal er echt wel komen!
Dat maakt het wel erg leuk. Ik doe met Laura dan ook compleet andere dingen dan met Daan. Laura maak ik blij met een bezoek aan het Naturalis, welk museum eigenlijk dan ook, en ze verslindt boeken alsof het niets is... Daarnaast is ze niet zo competatief ingesteld.
Daan, daarentegen, is meer van de rennen, springen, vliegen, duiken, vallen, opstaan en weer doorgaan... Sinds dat het wat lekkerder weer is staan we bijna dagelijks even met elkaar te voetballen in de poort. Wat opvalt is dat hij flink kan schieten, tweebenig!, én dat hij het heel erg leuk vindt. We hebben dus besloten dat hij het na de zomervakantie mag gaan proberen bij de kabouters van de plaatselijke Be Fair....

Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen!

* = bekend!